Heimwee naar vakantiegerechten: Italië (2)

Heimwee naar vakantiegerechten: Italië (2)

Zoals ik al schreef in deel 1 van heimwee naar Italiaanse vakantiegerechten, is het wel duidelijk dat Italië bij mij favoriet is! Ik heb zoveel Italiaanse recepten, dat ik deze blog in tweeën heb gesplitst. Ik ben er van jongs af aan vaak geweest en in mijn adolescente slash jongvolwassen jaren heeft de Italiaanse keuken mijn liefde voor eten en koken aangewakkerd. Het eerste echte Italiaanse gerecht wat ik ooit maakte was lasagne en toen was ik nog maar 15 (en toen was er nog geen internet 😉 ). In het eerste Italië deel heb ik me gericht op echt authentieke pasta’s, in dit tweede deel alles behalve pasta. Van bekende klassiekers als pizza, risotto en tiramisù, tot wat minder bekende maar oh zo smakelijke gerechten.

Pizza

Heel voor de hand liggend uiteraard, maar dit mag zeker niet ontbreken in het Italiaanse lijstje. Vergeet de diepvriespizza, als je eenmaal van zelfgemaakte pizza hebt geproefd, wil je niet anders meer! Dit recept is voor een basispizza met tomatensaus en mozzarella. Wat je er verder als beleg op wilt, is helemaal aan jouw fantasie! Inspiratie nodig? Lees dan deze blog met heel veel tips voor pizzatoppings.

Antipasti salade

Antipasti (antipasto in enkelvoud) betekent letterlijk ‘voor de maaltijd’. Het zijn aperitiefhapjes die traditioneel voor de hoofdmaaltijd worden geserveerd. Dat kan variëren van wat amandelen, olijven, kaas of ham of salami tot heel uitgebreide schotels met een keur aan lekkernijen als compleet voorgerecht.

Risotto

Risotto… een typisch gerecht uit Noord-Italië, ik ben er echt dol op! Het wordt vaak als een lastig te maken gerecht beschouwd maar dat valt echt wel mee! Je moet er gewoon de tijd voor nemen en dus geduld hebben. Een snelle risotto bestaat namelijk niet! Dan kun je het beter roerbakrijst noemen. Hier lees je meer over risotto plus veel verschillende recepten!

Sperziebonen op z’n Italiaans

Wie mij kent, weet dat ik geen grote liefhebber ben van gekookte groenten. Ik doe er liever iets mee met andere ingrediënten om het écht lekker te maken en bij voorkeur zijn de groenten niet gekookt, of in ieder geval zo kort mogelijk, maar gewokt ofzo. Sperziebonen bijvoorbeeld, eet ik het liefst op z’n Italiaans: fagiolini al pomodoro e cipolla. Sperziebonen met tomaat en ui. Dit recept werkt vaak ook goed bij kids die lastig groenten eten!

Pesto focaccia met mozzarella en pijnboompitjes

Focaccia is redelijk makkelijk te maken brood. Dat focaccia een Italiaans plat brood is, is uiteraard wel duidelijk. Maar er valt nog meer over te vertellen. Het brood komt oorspronkelijk uit Ligurië, de streek rond Genua. Het deeg van focaccia is vergelijkbaar met pizzadeeg maar dan dikker. Deze met een tussenlaag van mozzarella, pijnboompitjes en basilicum en bovenop dotjes pesto in de kuiltjes en nog wat grof zeezout is ietsjes lastiger te maken omdat je met twee lagen deeg met een vulling ertussen werkt. Maar als je dit brood vaker hebt gemaakt dan moet het je zeker lukken! Zie ook focaccia met rozemarijn en zeezout en focaccia met zongedroogde tomaatjes.

Muffuletta sandwich

Wil je eerst het goede nieuws of het slechte nieuws? Laat ik maar beginnen met het slechte… Dit recept voor een muffuletta sandwich is niet bepaald goedkoop vanwege de grote hoeveelheid ingrediënten. Het goede nieuws is dat je hiermee acht muffuletta sandwich porties maakt en dit brood is zo enorm gevuld, dat je aan één portie wel even genoeg hebt. Een heel brood is namelijk loaded met verschillende Italiaanse vleeswaren, kaas en een olijvensalade.

Involtini di pollo

Buonissimo Italiaanse smaken gevangen in een stukje kip! Involtini di pollo is simpel vertaald gewoon ‘kiprolletjes’. Deze zijn gevuld met mozzarella, zongedroogde tomaatjes en pesto en omwikkeld met prosciutto.

Klassieke carpaccio (zelf gesneden)

Dit voorgerecht is een echt klassieker wat vrijwel iedereen wel lust, tenminste als ze vlees eten, en daarom is het een ideaal voorgerecht als je gasten hebt. En wat er fijn aan is: je kunt er niets aan verpesten en het is zo klaar. Als je het budget ervoor hebt, snijd het dan zelf van ossenhaas. De voorgesneden carpaccio uit de supermarkt vind ik namelijk veel te dun, daar kun je zowat doorheen kijken (in Italië is het ook altijd net wat dikker gesneden), en op de verpakking staat altijd ‘rundvlees’, waarbij ik mijn twijfels heb of het wel echt ossenhaas is.

Vitello tonnato

Net als carpaccio, nog zo’n klassiek voorgerecht uit Italië. Dit voorgerecht is een combinatie van vlees en vis, namelijk gekookt (ja, gekookt en dus niet gebraden) kalfsvlees met een dikke laag tonijnmayonaise. Je kunt het jezelf makkelijk maken door dungesneden, gebraden kalfsfricandeau te kopen. Maar dan moet je wel naar een goede slager want ik zie dit eigenlijk in de supermarkten bijna nooit liggen bij de vleeswaren. Wil je het echt goed doen, dan maak je zelf het kalfsvlees. Voordeel is dan ook dat je het net even wat dikker kunt snijden dan het flinterdunne als broodbeleg.

Klassieke basilicumpesto

Ik kan het me nog goed herinneren: de eerste keer dat ik in Italië pesto proefde was ik gelijk verkocht! Hoe lang geleden dat precies was, weet ik niet exact meer maar ik was zeker nog niet in mijn twenties dus is het al meer dan 30 jaar geleden 😉 Vergeet alsjeblieft de potjes en bakjes uit de supermarkt, het haalt het in de verste verte niet bij zelfgemaakte pesto (zelf maken is overigens wel duurder). Je zal ook zien dat verse pesto veel helderder groen van kleur is. Pesto maak je trouwens bij voorkeur in een vijzel. Het is wel wat werk, maar de pesto is dan veel aromatischer dan wanneer je het in een foodprocessor of met een staafmixer maakt en bovendien heb je betere controle over het eindresultaat.

Tagliata

Als je graag Italiaans kookt, dan weet je dat de Italianen meester zijn in het maken van overheerlijke gerechten met slechts een paar ingrediënten. Bij de Italianen geldt meestal less is more of in het Italiaans: meno è meglio. En dan heb ik het natuurlijk niet alleen over pasta, er is zoveel meer dan dat. Neem deze tagliata. Letterlijk betekent het gewoon ‘in plakjes gesneden’, zoals carpaccio ‘dungesneden’ betekent. Beiden zijn echter synoniem voor een bepaald gerecht. Zoals een klassieke carpaccio altijd bestaat uit dungesneden rauwe ossenhaas met wat extra ingrediënten, bestaat een klassieke tagliata uit gegrilde biefstuk met rucola en Parmezaanse kaas.

Acciughe al verde

Acciughe al verde, in het Nederlands ‘ansjovis in het groen’, is een traditionele antipasto uit de Noord-Italiaanse provincie Piemonte. Als je een Italiaans etentje geeft, dan is het leuk om te beginnen met schaaltjes antipasti. Antipasti worden voor de avondmaaltijd geserveerd, dus nog voor het voorgerecht, als aperitiefhapjes. Als er visliefhebbers onder je gasten zijn, dan mag dit gerechtje zeker niet ontbreken. Je kunt dit met ansjovisfilets uit een blikje maken, maar het is lekkerder om verse te gebruiken.

Insalata caprese

Ik kan het blijven zeggen: de Italianen zijn zo goed in het creëren van de heerlijkste gerechten met slechts een paar simpele ingrediënten. Neem nou de salade caprese, wie kent het niet? Doet het altijd goed op tafel en er kan werkelijk niets aan verprutst worden. Deze salade van tomaat, mozzarella en basilicum komt uit de Campania regio en is bedacht om de kleuren van de Italiaans vlag weer te geven. In Italië wordt het doorgaans geserveerd als antipasto of voorgerecht, en niet als een bijgerecht bij een hoofmaaltijd.

Coda alla vaccinara

Hou je van stoofvlees maar wil je eens iets anders dan een sudderlapje of hachee? Stoof dan eens op z’n Italiaans! Coda alla vaccinara is een stoofpotje uit Rome en omstreken. Het wordt gemaakt van de staart van een os (niet gecastreerde stier), oorspronkelijk van het kalf, en verschillende groenten. Ooit was het gebruikelijk dat mensen hun runderen lieten slachten door de vaccinaro (runderslager) en in ruil daarvoor werd hij in natura betaald met de ingewanden, huid en staart van het dier. De slagers bedachten een manier om hun vergoeding om te toveren in een delicatesse en zo werd coda alla vaccinara geboren.

Ossobuco milanese met gremolata

Net als het voorgaande recept is dit ook een stoofschotel. Zoals de naam het al zegt, komt deze stoofschotel op basis van kalfsschenkels, ui, wortel en bleekselderij uit Milaan. In het oorspronkelijke recept horen geen tomaten, maar toch worden ze vaak toegevoegd. Traditioneel word ossobuco milanese gegeten met risotto milanese. Maar als je risotto te moeilijk vind of je houdt er niet van, dan is gekookte pasta erbij ook prima.

Sfincione – Siciliaanse pizza / focaccia

Sfincione wordt ook wel een Siciliaanse pizza genoemd. Je hebt er wel wat werk aan en het kost je minstens 3 uur maar dan heb je wel een pizza, of eigenlijk focaccia, waar je echt je vingers bij opeet! De sfincione (sfinciuni in het Siciliaans) is een veel voorkomende pizzasoort die zijn oorsprong vindt in de provincie Palermo. In tegenstelling tot Napolitaanse pizza, is het typisch rechthoekig en het deeg is dikker. Eigenlijk is het een focaccia maar dan met een topping van gestoofde tomaten en ui, ansjovis en een krokant korstje met Parmezaanse kaas.

Panzanella –restjessalade met brood

Italianen zijn echt meester in het maken van simpele gerechten met maar een paar ingrediënten en dit verrukkelijk te laten smaken. Zo ook panzanella, een Toscaanse broodsalade. Panzanella is een ‘armeluisgerecht’, bedoeld om goedkoop restjes op te maken, zoals oud brood.

Tiramisù

Ik ben echt totaal geen toetjesmens, doe mij maar een lekker kaasplankje met een glaasje port. Maar een paar Italiaanse klassiekers mogen in deze blog niet ontbreken en ik denk dat tiramisù wel de bekendste is. De naam betekent letterlijk ’trek mij omhoog’, wat zoveel inhoudt als ‘beur mij op’ of ‘maak mij blij’. Het dessert komt uit de Italiaanse regio Veneto en is relatief modern. Pas sinds 1980 komt het voor in Italiaanse woordenboeken en kookboeken. Maar sindsdien is het een enorm populair nagerecht dat bijna iedereen wel eens gegeten heeft.

Panna cotta met bosvruchtensaus

Panna cotta is net als titamisù ook zo’n bekend dessert uit Italië. Letterlijk betekent het ‘gekookte room’. Van oorsprong komt deze pudding uit de Noord-Italiaanse regio Piemonte. Je kunt er eindeloos mee variëren, maar meestal wordt het geserveerd met bosvruchten, karamel of chocolade. Mijn voorkeur gaat meestal uit naar de bosvruchten, waar ik een coulis van maak en de vruchten zelf ook gebruik ter garnering.

Semifreddo met limoncello

Om ijs te maken als dessert heb je echt geen ijsmachine nodig. Voor een Italiaanse semifreddo heb je namelijk enkel een cakeblik en een vriezer nodig. Semifreddo betekent letterlijk half koud en wordt ingevroren en tijdig uit de vriezer gehaald om aan te kunnen snijden. De recepten variëren enorm want je kunt hier heel veel kanten mee op, zoals deze met limoncello.

Lees ook vakantiegerechten uit:

Advertentie
 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*